تشکرات خاص!
ساعت ٩:۱٦ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ خرداد ۱۳٩٢   کلمات کلیدی:

با توجه به مرقومه شریفه «من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق» لازم دیدم تشکرات قلبی و زبانی خود را از جریانها، گروهها و اشخاص ذیل که خواسته یا ناخواسته، عقلانی یا احساسی، موجبات حضور گسترده مردم خصوصا آرای خاموش در صحنه و انتخاب جناب آقای روحانی به ریاست جمهوری ایران اسلامی را فراهم کردند، ابراز دارم:

تشکر ویژه از عزیزانی که علیرغم انتقاد به وضع موجود که زاییده توهمات دولت عوام فریب و تأیید همه جانبه نظام بود، در این رویداد عظیم شرکت کردند و خود سرنوشتان را رقم زدند و اجازه دخالت به دیگران ندادند. کسانی که شاید تا پنج روز قبل مصمم بر عدم شرکت در انتخابات بودند ولی با موج عظیم همراه شدند و حماسه آفریدند.

تشکر مخصوص از کاندیداهای محترم اصولگرا (از همه مدل تیپ و مدل و نوع!!) که با خودرایی و خودپسندیشان باعث شدند عامه مردم در برابرشان متحد شوند. راستش تا دقیقه نود منتظر بودم آقایان مدعی اصولگرایی طبق قول و قرار قبلی به اتحاد ختم کنند و اینچنین هواداران خود را بر سر دو راهی و چندراهی انتخاب قرار ندهند. اصلاح‌طلبان از گذشته درس گرفتند و از خواسته حزبی خود گذشتند ولی آنها اعتنایی به تاریخ نکردند!
تصمیم خود من برای شرکت در انتخابات یکی شدن آقایان عارف و روحانی بود که این اتفاق افتاد و دیگر دلیلی بر شرکت نکردن و کنار نشستن نماند. اما .......... بیچاره طرفداران اصولگرایی!!!

تشکر فراوان از کیهان و تفکر تندروی دولتی و غیر دولتی که در این هشت سال خصوصا چهار سال دوم روزی نبود که به اصلاح‌طلبان ناسزا و فحش ندهند و حتی موضع‌گیریهای و اظهارات گروههایی مثل سلطنت‌طلبان و گروهک منافقین را به پای آنها ننویسند! اینان شدیدترین تهمتها و اهانتها را بدون سند و مردک متقن و روشن روا داشتند و دروغهای خودبافته را مکرر و از همه تریبونهای رسمی گفتند و آبروی افراد را چونان برگ خزان ریختند! نتیجه همه اینها ترکیدن بغض فروخفته مخالفان در 24 خرداد بود. ایکاش عبرت بگیرند!

تشکر خاص از دو بزرگوار، جناب آقای خاتمی که اشاره‌اش باعث برانگیختگی و اتحاد دوستدارانش شد و جناب آقای عارف که رفتار عاقلانه را بر رفتار احساسی ترجیح داد و فارغ از بده بستانها سیاسی آینده پیروز حماسه 24 خرداد بود. رأی مردم نشان داد تخریب هتاکانه تریبونهای رسمی وابسته به نظام و دولت که بی اخلاقی را در این چند ساله به حد اعلای خود رسانده بودند، تأثیری بر رفتار و تفکر عموم مردم در دوست داشتن و علاقه به اشخاص ندارد و این حضور پاسخی دندان‌شکن به تندروی و بی ادبی بود. عزت و بزرگی در دست آنها نیست که به هرکه می‌خواهند بدهند بلکه:
« قل اللّهم مالک الملک تؤتی الملک من تشاء و تنزع الملک ممّن تشاء و تعزّ من تشاء و تذلّ من تشاء بیدک الخیر انّک علی کلّ شئ قدیر » (۲۶ آل عمران) بگو خداوندا، ای مالک حقیقی، و حاکم مطلق، به هر که خواهی حکومت می‌بخشی، و از هر که خواهی حکومت را باز می‌گیری، و هر که را خواهی عزت می‌دهی، و هر که را خواهی خوار می‌گردانی،"خیر" در دست توست، حقا که تو بر هر چیزی توانایی.»