لجاجت نوع بشر
ساعت ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٦ بهمن ۱۳٩٠   کلمات کلیدی:

و (شما مؤمنان) به آنچه مشرکان غیر از خدا می‌خوانند دشنام ندهید تا مبادا آنها از روی ظلم و جهالت خدا را دشنام دهند. اینچنین ما عمل هر قومی را در نظرشان زینت داده‌ایم. سپس بازگشت آنها به سوی پروردگارشان است و خدا آنان را به کردارشان آگاه می‌گرداند.

و به خدا به سخت‌ترین سوگندهای خود قسم یاد کردند که البته اگر آیتی بیاید ایمان بیاورند. بگو آیات از طرف خداست و شما مؤمنان چه می‌دانید؟ (و چگونه به گفته این کافران مطمئن می‌شوید؟ آنها همان مردم معاندند که) اگر آیتی هم آید هرگز ایمان نمی‌آورند.

و ما دل و دیده اینان را چنانکه اول بار ایمان نیاوردند اکنون نیز از ایمان بگردانیم و آنها را به حال طغیان و سرکشی واگذاریم تا در ورطه ضلالت فرومانند.

و اگر فرشتگان را بر آنها می‌فرستادیم و مردگان با آنان سخن می‌گفتند و هرچیزی را رویارویشان فراهم می‌آوردیم باز ایمان نمی‌آوردند مگر به مشیت خدا، لیکن اکثرشان نمی‌دانند.

سوره انعام آیات 108 الی 111 (ترجمه مهدی الهی قمشه‌ای)

بیان و منطق آیات ضمن اینکه بسیار روشن و بدیهی است، عجیب و تکان‌دهنده است. انسان، این موجود دو پا واجد صفتی مستحکم است بنام لجاجت و خودرأیی. عقیده‌ای را با توجه به منفعتش برمی‌گزیند و توپ هم تکانش نمی‌دهد! چه برسد به فرشتگان و مردگان و هر چیز عجیب عالم خلقت!! حتی درصد اندکی از این خصیصه می‌تواند انسان را از مسیر سعادت و رستگاری منحرف کند و به بیراهه بکشاند ...